6 października, poniedziałek. Mamy zamiar nieco zboczyć ze szlaku i zwiedzić wzgórze Św. Łucji. Na wzgórze wjeżdżamy wagonikiem kolejki terenowej. Na wzgórzu sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa, zresztą chyba podobne do Paryskiego Sacre Ceur. Wzgórze to słynie też z pięknego widoku. Żeby dojść do znakowanego szlaku idziemy za wskazówkami Googla, a wcześniej zapytaliśmy miejscowego człowieka, czy da się to zrobić.
Sanktuarium na wzgórzu św. Łucji w Viana do Castelo
Krajobraz ze wzgórza św. Łucji
W drodze ze wzgórza św. Łucji
Ścieżką ze wzgórza św. Łucji
Czasem jest pod górkę, a czasem przy samym oceanie i to w miłym towarzystwie koni, ale przede wszystkim nasze towarzystwo jest miłe i dobrze się czuje. 29 km minęło. Wkraczamy do Caminha (caminja) ostatniego miasteczka w Portugalskiej części naszej wędrówki. To druga na naszej trasie alberga, czyli spanie na dużej sali, gdzie będzie słychać czyjeś chrapanie.
Konik na plaży
Odpoczynek w knajpce
Główna ulica w Caminha
W alberdze w Caminha
Emeryt na szlaku